ความสุขกับวันศุกร์...

วันศุกร์มาเยือนทีไรทำให้เรารู้สึกเหมือนกับว่าความทุกข์ต่าง ๆ ได้ถูกยกออกไปจากสมอง ทุกอย่างได้เริ่มสดใส ยิ่งเวลาคล้อยเย็นยิ่งทำให้เรารู้ว่าจะได้เวลาพักผ่อน ช่างเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขเสียนี่กระไร นี่เองคือสิ่งที่ดีที่สุดที่พระเจ้าได้ประทานให้กับมนุษย์ทุกคนเพื่อให้รู้ว่าพระองค์คือพระเจ้าองค์ที่ไม่มีใครที่จะปฏิเสธได้...หรือคุณคิดว่าอย่างไร...

ความสุขกับวันศุกร์

ชีวิตที่เหลืออยู่ของฉัน

วันนี้ทำให้รู้ว่าชีวิตที่เหลืออยู่นั้นไม่ใช่สำหรับเราคนเดียว และก็ไม่ใชสำหรับใครบางคนที่เรารักเท่านั้น แต่มันเหลืออยู่เพื่อที่จะเป็นประโยชน์กับทุกคนที่ต้องการสิ่งที่ขาดหายไป หากเราสามารถเติมเต็มให้กับสิ่งที่ขาดหายไปของเขาได้ เขาเหล่านั้นจะก็มีความสุขใจ เราเองก็จะเต็มเปี่ยมไปด้วยปิติ "บุคคลผู้ใดมีใจเมตตากรุณา ผู้นั้นก็เป็นสุขเพราะพระบิดาจะทรงเรียกเขาว่าเป็นบุตร" เมื่อเราไม่คิดถึงตัวเองมากเกินไป มันจะทำให้ตัวเราเองมีค่ายิ่งกว่าสิ่งใด...

จบการบันทึกสำหรับอะไรบางอย่างที่คิดได้สำหรับวันนี้

26 ธค.50 วันนี้พาลูก ๆ ไปรับของที่พญาไท ที่จะเอาไปบริจาคบ้าน อ.พะดา ในวันช่วงวันที่ 28-30 ธค. นี้ เอาใส่รถแท็กซี่ เกือบไปหมด ไปรับของจากพี่ติ๋ม เอาไปส่งที่บ้าน อ.พะดา เสร็จแล้วก็พาลูกออกมารอรถตั้งนาน แสนนาน ว่าจะกลับบ้าน เลยแวะที่ สยาม กิน แมค..เสร็จแล้วก็ขึ้นรถไฟฟ้า กลับบ้าน...

บางครั้งการอยู่เฉย ๆ ไม่คิดอะไรมากก็ทำให้เราอยู่รอดได้

ฉันได้เรียนรู้ว่าการทำอะไรจริงจังและทุ่มเทเพื่อองค์กรอย่างมากนั้นไม่ได้ช่วยทำให้ฉันมีค่าอะไรมากมายมันก็แค่สิ่งที่เสมอตัวกับขาดทุน มันทำให้รู้ว่าบางครั้งเราก็จะต้องอยู่เฉย ๆ บ้าง ไม่ต้องจริงจังอะไรมากมายกับอะไร เพราะสิ่งนี้มันจะทำให้เราอยู่รอด และอยู่ได้อย่างดี ถึงแม้จะต้องใส่หน้ากาเพื่ออยู่ก็ตาม แต่คงไม่ใช่ฉันแน่ แต่ฉันก็จะพยายามอยู่ให้ได้ต่อไป...ฮ่า....
------------------------------------------------------------------------------------
คุณค่าของเพรช อยู่ที่คนที่มองเห็นคุณค่าต่างหาก อย่าพึงท้อใจ ในการทำความดี คุณมีพ่ออยู่บนสวรรค์ที่มองเห็นคุณค่าของคุณ สิ่งที่ทำตอนนี้อาจจะไม่เห็นผลในตอนนี้ แต่อาจจะเกิดผลในอีกวันก็..สู้..สู้

Maew (rassameea@gmail.com)
Wed 10/17/07 8:05 PM

ไม่มีอะไรได้มาโดยไม่ต้องเสียอะไรนอกจาก...

ขณะที่พระเยซูอธิษฐานเสร็จแล้วที่สวนเกธเสมาเน แล้วก็มีทหารมาเพื่อจะมาจับคนที่ชื่อเยซู และก็มาถามพระองค์บอกว่าคนที่ชื่อเยซูอยู่ไหน พระองค์ตอบว่า เป็นพระองค์เอง ตอบตั้งหลายรอบ แล้วทหารก็จับพระองค์ คนที่พาทหารมาจับพระองค์ก็คือ สาวก ของพระองค์นั่นเอง ขณะนั้น เปโตร ปกป้องพระองค์ด้วยการ ชักดาบของตัวเองมาเพื่อจะต่อสู้และได้ฟันหูทหารคนหนึ่งขาด... พระเยซูทรงห้ามไว้..และบอกว่า "เราจะไม่ดื่มถ้วย ซึ่งพระบิดาของเราประทานแก่เราหรือ" ยอห์น 18:11 พระเยซูเองก็ต้องสูญเสีย แม้แต่ชีวิตของพระองค์เอง เพื่อจะได้มาซึ่งสิ่งที่พระองค์ทรงรัก คือ มนุษย์ และเราก็ได้มาซึ่งชีวิตนิรันดร์ ที่พระองค์เตรียมไว้ให้ ดังนั้น เราในฐานะ มนุษย์ การที่เราจะได้อะไรบางอย่างมา และต้องสูญเสียอะไรบางอย่างไป ก็คงไม่แปลกอะไร จงเข้าใจว่ามีผู้ที่ทุกข์มากกว่าเรา
----------------------------------------------------------------------------------
สรุปคือ เราเองที่ได้ชีวิตนิรันดร์ โดยที่เราไม่ได้เสียอะไร นี่คือคำตอบใช่หรือเปล่า.. บางครั้ง เราต้องยอมที่เสียเสื้อผ้าตัวเก่า เพื่อจะได้ตัวใหม่มา แต่ไม่ได้หมายถึงต้องเสียภรรยาเก่า เพื่อได้ภรรยาใหม่ น๊ะ

Maew
rassameea@gmail.com
Wed 10/17/07 7:53 PM

ขอบคุณพ่อบนสวรรค์ ที่แสนดีตลอดกาลของฉัน

ฉันรู้สึกขอบคุณพระเจ้าเป็นอย่างมาก ที่ทำให้ฉันได้รู้จักกับธุรกิจหนึ่งที่ฉันไม่เคยทำมาก่อนแต่กลับเป็นธุรกิจที่ทำให้ฉันพอที่จะมีรายได้มาชดเชยกับกับค่าใช้จ่ายในครอบครัวที่มันหวิด ๆ ขาด ๆ อยู่ทุกเดือน ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะเป็นรายได้ที่ถาวรหรือไม่แต่ก็ต้องเสี่ยงดู ฉันได้แต่นึกขอบคุณพระเจ้าที่ทรงเลี้ยงดูครอบครัวเรา พระพรของพระองค์มาหลายรูปแบบเกินกว่าที่เราจะเข้าใจจริง ๆ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าพระพรอันนี้จะอยู่กับเรานานเท่าไร แต่ฉันเชื่อเสมอว่าพระองค์มีสิ่งที่ดี เกินความเข้าใจของเราจริง ๆ

ขอบคุณพ่อบนสวรรค์

การจบ เพื่อการเริ่มต้นที่ดีกว่า

บางคนอาจจะกลัวการจบลง กับอะไรหลาย ๆ อย่าง อันหนึ่งก็คือหน้าที่การงาน เมื่อมีการจบสิ้นอาจจะนำมาซึ่งความยากลำบาก การเปลี่ยนแปลงความเป็นอยู่ วิถีชีวิตที่เปลี่ยนไปไม่มีใครรับรองได้ว่าจะดีขึ้น หรือว่าแย่ลงกว่าเดิม
...และแล้วฉันก็ตัดสินใจที่จะลองสัมผัสกับความรู้สึกนั้นดู แต่หากว่าฉันไม่ได้กลัวเหมือนอย่างใคร ๆ เพราะฉันเชื่อเสมอว่าพระเจ้าจะทรงเลี้ยงดูฉัน และครอบครัวของฉัน ฉันได้ตัดสินใจลาออกจากงานทีพึงทำมาได้ 3 เดือนครบพอดี ในวันที่ 31 กรกฎาคม 2550 ฉันบอกกับฝ่ายบริหารที่ได้คุยว่าฉันไม่อยากให้ใครลำบากใจในสถานะภาพของฉัน ให้ฉันไปดีกว่า ก็แค่นั้น ฉันตัดสินใจแล้ว และทุกอย่างก็เหมือนจะสอดคล้องกันไปหมด ฉันเชื่อว่าพระเจ้าต้องเตรียมอะไรให้ฉันทำอย่างแน่นอน...

...อีกวันที่หนึ่งก็ได้เรียกฉันไปสัมภาษณ์ และเซ็นต์สัญญา ซึ่งฉันเองก็ไม่ได้ติดต่อไว้ แต่ฉันได้ส่งประวัติไว้ให้กับบริษัทจัดหางานตั้งนานแล้วจนจำไม่ได้ ประมาณ 5-6 เดือนได้แล้วมั้ง แต่พอฉันลาออกจากที่เดิม งานใหม่ก็เรียกไปเซ็นต์สัญญา นี่สิ ฉันเชื่อว่าพระเจ้าได้จัดเตรียมสิ่งนี้ให้ฉันอีกแล้ว คุณจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม เพราะว่าที่ใหม่นั้น ไม่มีตำแหน่งที่ฉันจะทำ แต่เข้าก็สร้างตำแหน่งนี้ขึ้นมาให้ฉันพร้อมกับให้ค่าตอบแทน ที่ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว...ถึงแม้จะเป็นสัญญาแค่ 1 ปี ฉันก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่พระเจ้าได้จัดเตรียมให้อยากจะขอบคุณพระเจ้าอีกครั้ง... แล้วฉันจะไม่รักพระองค์ได้อย่างไร เพราะพระองค์ดีต่อฉันมากมายถึงเพียงนี้
20 สค. 50

ข้อมูลระบบ Blog นี้

อีเมล์ของเราคือ rwow2506@yahoo.com นะจ้ะติดต่อได้
สี่หนึ่งศูนย์หนึ่งเก้าแปดฟอร์แอพเวอร์เพื่อทุกคนตลอดไปจ้ะ

เริ่มงานที่ ร.พ. พญาไท

วันที่ 16-17 สค.50 ปฐมนิเทศก์ (พฤ-ศ)
-----------------------------
วันจันทร์ 20 สค.50 ปฐมนิเทศ ครึงวัน
11.00 ถึงเย็น อบรมระบบห้องจ่ายยา SSB

-----------------------------

ค่ายครอบครัวสัมพันธ์ที่ศิลาทองรีสอร์ท

รอกันมาเป็นเวลานานก็ถึงวันที่เหล่าสมาชิกโบสถ์โรงพยาบาลมิชชั่นจะได้ไปอยู่รวมกัน หรือที่เราเรียกกันว่าค่ายครอบครัว ซะทีครั้งนี้ตกลงได้จัดให้มีขึ้นที่ศิลาทองรีสอร์ท อ.ปากช่อง เป็นสถานที่ของคนรู้จัก ที่ทำงานที่โรงพยาบาลมิชชั่น เราจึงได้ราคาพิเศษ
มีรถออก 2 รอบรอบแรกออกไปประมาณ 2.30 น. ของวันศุกร์ที่ 27 ก.ค. 50 (เห็นบอกว่ามีรถออกรอบนี้ตั้ง 4 คันแน่ะ) ตอนแรกเราก็ตั้งใจจะไปรอบนี้เหมือนกัน แต่มีคนบอกว่ารถเต็มหมดแล้ว เราก็เลยต้องรอไปจนถึงรอบที่ 2 คือ 6.30 น. ตอนเย็นโน่น อุตส่าห์รอมาจนถึง 6.30 น. เย็นแล้ว ปรากฏว่ารถก็ยังออกไม่ได้เพราะว่ายังรอ กลุ่มฟิลิปปินสุ์ อีก 2-3 คนที่ยังมาไม่ถึง กว่าจะออกได้ก็ปาเข้าไป 7.30 น. มืด ทำให้ไปถึงสถานที่เข้าค่ายเกือบเที่ยงคืน....

เวลาที่ผ่านไป...

...นานล่ะที่ไม่ค่อยได้เข้ามาบันทึกอะไรไว้เลย ทั้ง ๆ ที่ตอนแรกก็ตั้งใจไว้อย่างดีว่าจะบันทึกสิ่งต่าง ๆ รอบข้างไว้ให้มากที่สุดแต่เอาจริง ๆ เข้าแล้วก็แพ้สิ่งยั่วยวนต่าง ๆ ที่ทำให้เราลืมไปว่าเวลามันผ่านไปช่างรวดเร็วยิ่งกว่าอะไรเสียอีก เมื่อได้มาก็ทำให้เราได้คิดถึงตัวเอง คนรอบข้าง สิ่งต่าง ๆ ว่าเราได้ทำอะไรเพื่อเขาเหล่านั้นบ้าง... ไม่เลยอ่ะ...ส่วนใหญ่เราก็จะคิดถึงตัวเราเองก่อน หรือแม้แต่ตัวเองก็แทบจะไม่ได้คิดถึงเลย แล้วจะคิดถึงคนอื่นได้อย่างไร
... วันนี้ดีที่ได้คุยกับเพื่อนเก่าที่ทำงาน ได้รับรู้ความในใจอะไรหลายอย่าง คงจะบอกไว้ที่นี่ไม่ได้ หรือได้ก็ไม่รู้นะแต่ก็บอกได้อย่างเดียวว่ามันทำให้เรารู้สึกดีไปด้วย...

DHCP Config ทำอย่างไร ?

1. ติดตั้ง DHCP ก่อน (อยู่ใน Control panel->Internet Explorer)

อ้อ ลืมบอกไปเราย้ายบ้านแล้วจ้ะ

อ้อ ลืมบอกไปเราย้ายบ้านแล้วจ้ะ ย้ายมาเช่าบ้านอยู่ใกล้ ๆ กับโรงเรียนของลูก...ก็สนุกไปอีกแบบชีวิตมีรสชาดดี...ไปอีกแบบใครไม่เป็นไม่เจอแบบเราคงไม่ได้รับรู้ว่าชีวิตมันมีรสชาด ขนาดไหน...ทำให้เราได้รู้จักอะไรอะไรอีกหลายอย่างแม้กระทั่งคำว่าเพื่อน...